فعل و زمان‌ها در اسپرانتو

فعل اسپرانتو ساده‌ترین بخش دستور آن است: شش شکل دارد، با شخص و شمار عوض نمی‌شود و هیچ فعل بی‌قاعده‌ای ندارد. حتی ‎esti‎ (بودن) و ‎havi‎ (داشتن) هم کاملاً قاعده‌مندند.

شش شکل فعل

شکل

‏‎lerni‎ (یاد گرفتن)

فارسی

مصدر ‎-⁠i‎

‎lerni‎

یاد گرفتن

حال ‎-⁠as‎

‎lernas‎

یاد می‌گیرد، دارد یاد می‌گیرد

گذشته ‎-⁠is‎

‎lernis‎

یاد گرفت، یاد می‌گرفت

آینده ‎-⁠os‎

‎lernos‎

یاد خواهد گرفت

شرطی ‎-⁠us‎

‎lernus‎

یاد می‌گرفت (اگر…)

امر و خواست ‎-⁠u‎

‎lernu‎

یاد بگیر، یاد بگیرد

برای همهٔ شخص‌ها یکی است:

اسپرانتو

فارسی

‎mi lernas‎

یاد می‌گیرم

‎vi lernas‎

یاد می‌گیری، یاد می‌گیرید

‎ŝi lernas‎

یاد می‌گیرد

‎ni lernas‎

یاد می‌گیریم

‎ili lernas‎

یاد می‌گیرند

زمان‌های فارسی در اسپرانتو

فارسی زمان‌های بسیاری دارد، ولی اسپرانتو معمولاً با سه زمان ساده و چند قید کارش را پیش می‌برد:

فارسی

اسپرانتو

دارم می‌خوانم

‎Mi legas.‎

می‌خواندم

‎Mi legis.‎

خوانده‌ام

‎Mi jam legis.‎

خوانده بودم

‎Mi estis leginta.‎

هنوز نخوانده‌ام

‎Mi ankoraŭ ne legis.‎

می‌خوانم (فردا)

‎Mi legos (morgaŭ).‎

اگر لازم باشد، صفت‌های فعلی جزئیات زمان را دقیق‌تر نشان می‌دهند، مثل ‎Mi estas leginta‎ (خوانده‌ام). ولی در گفت‌وگوی روزمره کمتر به کار می‌روند. صفت‌های فعلی

منفی

‏‎ne‎ پیش از فعل می‌آید: ‎Mi ne komprenas.‎ یعنی «نمی‌فهمم». ساختن جمله

مصدر پس از فعل‌های دیگر

اسپرانتو

فارسی

‎Mi volas lerni.‎

می‌خواهم یاد بگیرم.

‎Mi povas naĝi.‎

می‌توانم شنا کنم.

‎Mi devas iri.‎

باید بروم.

‎Lerni estas plezuro.‎

یاد گرفتن لذت است.

شرطی: ‎-⁠us‎

‏‎-⁠us‎ برای شرطِ غیرواقعی یا ناممکن است:

  • ‏‎Se mi havus tempon, mi lernus pli.‎ یعنی «اگر وقت داشتم، بیشتر یاد می‌گرفتم».

  • ‏‎Mi ŝatus kafon.‎ یعنی «قهوه می‌خواستم» (مؤدبانه).

برای شرطِ ممکن، زمان معمولی می‌آید: ‎Se vi venos, ni iros kune.‎ یعنی «اگر بیایی، با هم می‌رویم».

امر و خواست: ‎-⁠u‎

‏‎-⁠u‎ هر جا که خواست، فرمان یا آرزو در کار باشد می‌آید، تقریباً مثل وجه التزامیِ فارسی:

اسپرانتو

فارسی

‎Venu!‎

بیا!

‎Bonvolu sidiĝi.‎

لطفاً بنشینید.

‎Ni iru!‎

برویم!

‎Vivu la paco!‎

زنده باد صلح!

‎Mi volas, ke vi venu.‎

می‌خواهم که بیایی.

‎Diru al li, ke li atendu.‎

به او بگو منتظر بماند.

‏‎esti‎ و ‎havi‎

  • ‏‎Mi estas studento.‎ یعنی «دانشجو هستم».

  • ‏‎Mi havas du fratojn.‎ یعنی «دو برادر دارم».

  • ‏‎Estas multaj homoj ĉi tie.‎ یعنی «اینجا آدم زیادی هست».

متعدی و لازم

هر فعل اسپرانتو یا متعدی است (مفعول می‌گیرد) یا لازم. برای عوض کردن آن، پسوندهای ‎-⁠ig-⁠‎ و ‎-⁠iĝ-⁠‎ به کار می‌روند: ‎komenci‎ (شروع کردن) و ‎komenciĝi‎ (شروع شدن). ‎-⁠ig-⁠‎ و ‎-⁠iĝ-⁠‎

دستور زبان در یک نگاه

فعل در اسپرانتو: زمان حال، گذشته، آینده و شرطی - ستاره سبز